Thank you for your presence in my life.U encourage me to go beyond myself.

ในตำนานกรีก นาร์ซิสซัส (Narcissus หรือ Narkissos ในภาษากรีก) เป็น วีรบุรุษแห่งดินแดน Thespiae ได้ชื่อว่าเป็นหนุ่มรูปงามที่สุด ทรนงและหลงในความงามของตัวเอง มีสาวๆมาหลงรักมากมาย รวมไปถึงเทพหลายองค์ เช่น เทพธิดาเอคโค่ ที่ถูกสาปโดยพระนางเฮียร่า ให้พูดตามผู้สนทนา เทพเอคโค่ผิดหวังจากนาร์ซิสซัส ทำให้ร่างกายกลายเป็นหิน เหลือเพียงเสียงสะื้ท้อนจนถึงทุกวันนี้

เทพแห่งความรักแอฟโฟไดไม่พอใจที่นาร์ซิสซัส หลงตัวเองว่าหล่อที่สุด และดูถูกเหยียดหยามผู้อื่น จึงสาปให้ตกหลุมรักตัวเอง...



........นาซิสซัสเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในสระน้ำ.......

วันหนึ่งนาร์ซิสซัสพบเงาของตัวเองในสระน้ำ จึงตกหลุมรักหนุ่มรูปงาม จนไม่เป็นอันกินอันนอน ร่างกายซูปผอม.... พ่อและแม่มาตามให้กลับบ้านก็ไม่ยอมกลับ อาหารก็ไม่ยอมทาน... อาศัยอยู่ริมสระน้ำ ...ท้ายสุดจึงตัดสินใจฆ่าตัวตาย เพราะไม่อาจทรมานคนรักในน้ำ ที่พบว่าเริ่มซูบผอม ทุกข์ใจเช่นกัน จึงใช้กริชแทงที่หัวใจของตัวเองตาย

เทพแอฟโฟไดเกิดความสงสาร จึงเนรมิตรดอกไม้ให้เกิดขึ้นตรงบริเวณที่นาซิสซัสตาย เรียกว่า ต้นนาซิสซัส หรือ แดฟโฟดิล.....

มีตำนานเล่าว่า...นาซิสซัสมีน้องสาวฝาแฝดที่แต่งตัวเหมือนกันทุกอย่าง และนาซิสซัสรักแฝดผู้น้องมาก เมื่อน้องสาวตายจึงได้ฆ่าตัวตายตาม และเสแสร้งว่า นาซิสซัสเห็นภาพสะท้อนของน้องสาวในน้ำ

อีกตำนาน...Ameinias ชายหนุ่มที่หลงรักนาซิสซัส แต่นาซิสซัสกับดูถูกความรักนั้น และยื่นดาบให้ Ameinias เขาจึงฆ่าตัวตายและสวดอ้อนวอนให้เทพ Nemesis ดลบันดาลให้นาซิสซัสได้รู้จักความเจ็บปวดของความรักที่ไม่สมหวัง ....นาซิสซัสจึงต้องคำสาปนี้ ....เมื่อพบหนุ่มรูปงามในน้ำจึงหลงรัก และฆ่าตัวตายเมื่อไม่อาจได้รับรักตอบแทน



Someone just beautiful like Narcissus. May I call you Narcissus?

คำน้ำเน่าแบบนี้ยังใช้อธิบายความรู้สึกแรกพบได้เสมอ

..

..

..

เคยตกหลุมรักใครตอนเห็นครั้งแรกไหม

มันบอกไม่ได้หรอกว่าโลกเป็นสีอะไร ท้องฟ้าสีอะไร

การได้เห็นหน้าคนที่เราเคย falling in อีกครั้ง มันทำให้เรานึกขึ้นได้ว่าเราก็เคยมีความรู้สึกและเป็นแบบนั้น

ในวันที่เบื่อ เฉื่อยและชินชา

...

...

ตอนนั้น.....

มันไม่ได้ตั้งคำถามหรอกว่า เฮ้ย เค้ามีแฟนยังวะ

เฮ้ยเค้าเหมาะกะมึงป่าววะ

เฮ้ยเค้าเป็นเกย์ป่าววะ

นั่นไม่ใช่ความรู้สึกของ at first sight

มันรู้แต่ว่า....

 

อืม.. ที่เค้าว่าเวลาหยุดเดิน

โลกหยุดหมุน

เสียงรอบข้างก็เงียบลง

อะไรๆ ก็หายไปเหลือแต่ภาพคนคนนั้นและเสียงเพลง(ที่มาจากไหนไม่รู้)

มันไม่ได้เวอร์เลยสักนิด (จิงๆ นะ)

..

..

ไม่ได้คิดว่าเราต้องเป็นแฟนกัน

ไม่ได้คิดว่าเราต้องแต่งงานกัน

ไม่ได้คิดว่าเราต้องวางแผนจีบ (นะโว้ย)

คิดแค่ว่า โลกนี้มีผู้ชายแบบนี้ งามแบบนี้ เพราะพริ้งอย่างนี้

อยากอยู่เงียบๆ แบบนี้ แอบดู(อย่างโรคจิต) ไปเรื่อยๆ

ก็พอ

 

กรี๊ดดดดด

my nircissus  >___<

 

 

 

 

หนาวๆๆๆ ทำไมหน้าหนาวนานอย่างนี้นะ 

แต่เราชอบหน้าหนาว...... อิอิ จิงๆแล้วก็แอบดีใจที่หน้าหนาวปีนี้หนาวได้สะใจและยาวนาน

ได้แอบดูหนุ่มๆ สาวๆ แต่งตัวกันน่ารักๆ

เด็กน้อยก็พลอยห่อกันเป็นก้อนๆ เดินไปเดินมา น่าร๊ากกกก

และที่สำคัญ

คนแก่เนี่ย  หน้าหนาวแต่งตัวได้ใจเราไปเต็มๆ

ว่างๆจะถ่ายรูปมาโชว์ แต่ตอนนี้จินตนาการไปก่อนนะ

เริ่มจาก คนแก่ตจว. ก็ต้องนุ่งผ้าถุง

สวมหมวกไหมพรม (เลือกสีได้ตามชอบนะจ๊ะ แต่ขอบอกว่าคนแก่แถวนี้รสนิยมไม่เบา-- สีน่ะ ไม่เบาเลย)

เสื้อคอกระเช้าข้างในตามแบบฉบับ

เสื้อแขนยาวข้างนอกพอประมาณ

เสื้อไหมพรมอีกชั้นกันเหนียว

ผ้าพันคอ ทำมาจากไหมพรมนั่นแหละ ซึ่งสีและดีไซน์จะคล้ายๆ ผ้าขาวม้า

และ..ถุงเท้า (สีไม่เบา เช่นกัน)

ตามด้วยรองเท้าแต่ หนีบๆ ช้างดาว หุหุ

พร้อม ออกมายืนรอรถกันตามสี่แยก น่าร๊ากกกก

เห็นแล้วอยากวิ่งเข้าไปซุก นอกจากจะจ๊าบแล้วยังดูอบอุ่นอีกด้วย

ใครจะเอาแฟชั่นนี้ไปใช้ก็ได้นะ

เผื่อมีใครอยากวิ่งเข้าไป........................................... ก  อ  ด ด ด ด ด ด

 

 

 

 

บนทางของความฝัน ฉันเป็นคนขี้ขลาด

ยอมถอยห่างจากมัน  เพื่อมาเดินตามความจริง

เขาถามฉันว่า ผิดด้วยหรือที่เราต้องอยู่กับความจริง

ฉันถามเขาว่า แล้วถ้าฉันเดินกับความจริง ฉันยังจะจับมือความฝันเอาไว้ได้หรือเปล่า

..... เขาไม่ตอบ.....

นานแค่ไหนแล้วที่ฉันแกล้งปลุกตัวเองให้ตื่นมาแล้วบอกว่าก็นี่แหละโลกแห่งความจริง

แม้มันจะเจ็บปวดบ้างเพราะเหมือนมีบางอย่างหายไป... สักวันฉันจะสามารถทำใจ

ให้ชินกับมัน

....

วันหนึ่ง..ความฝันเดินเข้ามา เขาถามฉันว่า "ลืมฉันแล้วหรืออย่างไร"

ฉันไม่ได้ร้องไห้.. แต่น้ำตามันไหล ตอบไม่ได้ว่าความฝันมีตัวตน ตัวตนความฝันของฉันหน้าตาเป็นยังไง

ทั้งที่เคยตั้งใจ... จะใช้นำทางชีวิตที่เหลือ

 

ความจริงปลอบฉันว่า ไม่เป็นไรเธอมีฉันแต่ไม่มีความฝันเธอก็ไม่เห็นตาย อย่าโง่งมงาย เธอยังต้องเดินไปอีกไกล

....

 

ฉันบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าฉันไม่ได้ทอดทิ้งเธอ...ความฝัน

แค่เก็บเธอเอาไว้ รอว่าวันหนึ่งเมื่อความจริงจะยินยอมให้ฉันได้ตามเธอไปซักวัน

อย่างน้อย.... แค่ในฝัน ก็ยอม

 

 

 

 

 

ดวงจันทร์คงจะเก็บความลับเก่ง

เหมือนกับน้องหมาที่บ้านที่เก็บความลับเก่ง

ถ้าวันนี้ได้มีโอกาสขึ้นไปบนนั้น คงได้เห็นความฝันและความลับของใครๆ อีกมากมาย

ไม่ใช่งานง่ายๆ

ที่ดวงจันทร์ต้องทนเดียวดาย เพราะดวงจันทร์ต้องเก็บความลับของผู้คนเอามากมายไว้ขนาดนั้น

....

อยากไปดวงจันทร์

ไปเก็บความฝัน มาเติมกำลังให้หัวใจ